سه شنبه, 28 شهریور, 1396  
به zaghanvs.ir خوش آمديد
  پورتال احسان , انسانیت , نیکوکاری [7]
  پورتال فروشگاهی زاغانوس [413]
 محصولات کاربردی و جانبی
 عینک آفتابی , طبی
 لوازم منزل
 لوازم آرایشی و بهداشتی
 لوازم کودک , اسباب بازی
 لباس و پوشاک مردانه
 سایر لوازم شخصی
 لوازم ورزشی و هواداری
 کیف ، کفش و کمربند
 کلاهای دیجیتال و لوازم جانبی
 زیورآلات
 ساعت مچی شیک و مدرن
 لوازم جانبی خودرو
 دکوراسیون و تزئینات
 لباس و پوشاک زنانه
 لوازم آشپزخانه
  پورتال علمی , آموزشی , دانستنی ها [299]
 مد و اکسسوری
 کودک و تربیت , آموزش
 تاریخی , مذهبی
 دکوراسیون و چیدمان منزل
 نامزدی , عقد , بعد ازدواج
 سایر مطالب مفید
 انرژی مثبت و راهکار زندگی
  ماساژ ، ورزش ، فیتنس
 اشتغال و کارآفرینی
 دانستنی ها و عجایب
 تکنولوژی دیجیتال
 دانستنی های جنسی , زناشویی
 معرفی و دانلود کتاب
 خانه داری , هنر در خانه
 گردشگری و توریسم
 آرایش و زیبایی
 سرگرمی و داستان
 بارداری و زایمان
 آشپزی و شیرینی پزی
 طب ، سلامتی ، تغذیه
 هنر و رسانه
پشتیبانی آنلاین
کل بازديد ها : 95067
تعداد محصولات : 719
باسلام . به پورتال علمی , آموزشی , تجاری زاغانوس خوش آمدید.
پشتیبانی و مشاوره : 09372225967
شرایط قبولی نماز از دیدگاه خداوند و معصومین Conditions for accepting prayers from the viewpoint of God

آیا می دانید جه نمازی مورد قبول خداوند قرار می گیرد؟ اگر می خواهید در این مورد بیشتر بدانید این مقاله زاغانوس را تا انتها مطالعه نمایید چرا که مطالب بسیار مفید و کاملی در مورد نماز مورد قبول خداوند برای شما عزیزان تهیه و تنظیم کرده است.
قيمت : 0 تومان | موضوع : تاریخی , مذهبی

شرایط قبولی نماز از دیدگاه خداوند و معصومین
چه نمازی مورد قبول خداوند قرار می گیرد

آیا می دانید جه نمازی مورد قبول خداوند قرار می گیرد؟ اگر می خواهید در این مورد بیشتر بدانید این مقاله زاغانوس را تا انتها مطالعه نمایید چرا که مطالب بسیار مفید و کاملی در مورد نماز مورد قبول خداوند برای شما عزیزان تهیه و تنظیم کرده است.


1- نماز کسانی که در همه حال به یاد خداوند بوده و روزیشان را از خداوند بخواهند.

2- نماز کسانی که در نماز به فکر امور دنیوی خود نباشند.

3- نماز کسانی که عاق والدینشان نبوده و رضایت مشروع پدرو مادر را کسب نمایند.

4- نماز کسانی که در مقابل خدا متواضع و فروتن باشند.

5- نماز کسانی که اهل تقوا و پرهیزکار باشند.

6 - نماز کسانی که غیبت مؤمنی را نکرده و آبروی او را نبرند.

7 - نماز کسانی که ولایت اهل بیت را قبول داشته و از دشمنان دین برائت کنند.

8- نماز کسانی که از شهوات نفسانی، به خاطر خدا دوری کنند.

9- نماز کسانی که به بندگان خدا، فخرفروشی نمی کنند.

10- نماز کسانی که به خاطر خدا، در مقابل خلق، تعظیم نکنند.

11- نماز کسانی که گرسنه ها را غذا و اطعام دهند.

12- نماز کسانی که برهنه ها را بپوشانند.

13- نماز کسانی که زکات و خمس واجب خود را پرداخت نمایند.

14- نماز کسانی که از خوردن راب و غذای حرام پرهیز کنند.

15- نماز کسانی که در حالت نیاز به دفع و غایط ، نماز نگذارند.

16- نماز کسانی که غریب ها را پناه دهند.

17- نماز کسانی که در نماز حضور قلب داشته باشند.

بر اساس آیات شریفه قرآن و روایات معتبره روشن شد که خداوند مهربان بر مبناى مصلحت‏خواهى و عشق به انسان و رشد و کمال او، مسئله نماز را به عنوان یک فریضه و واجب حتمى از بندگانش خواسته و در این زمینه هیچ امت و ملتى استثنا نشده است.

نماز، امر خداست و امر مسئله‏اى نیست که از طرف انسان، ساده و سبک انگاشته شود.

آمر این امر خداست، خداى رحیم و کریم و رحمان و خالق و بارى و مصور و رزاق و جلیل و قهار و ودود و غفور..

ارزش این امر به تناسب ارزش آمر اوست و عظمت بزرگى این امر در ارتباط با عظمت و بزرگى آمر است.

پیروى از امر این آمر واجب و لازم است، چون تجلى صلاح و دور بودن فساد و به پا بودن نظام متین و نظم دقیق حیات، مرهون پیروى از امر اوست.

مسئله تجلى نظم و صلاح در حیات که محصول پیروى انسان از امر مولاست، اختصاص به انسان ندارد، بلکه برپایى نظام احسن هستى، در کل جهان خلقت و در ذره ذره ساختمان کوچک‏ترین عنصر، تا گسترده‏ترین موجود، معلول پیروى و اتباع از امر الهى است!!

 [ثُمَّ اسْتَوى‏ إِلَى السَّماءِ وَ هِیَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِیا طَوْعاً أَوْ کَرْهاً قالَتا أَتَیْنا طائِعِینَ* فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِی یَوْمَیْنِ وَ أَوْحى‏ فِی کُلِّ سَماءٍ أَمْرَها]

آن گاه آهنگ آفرینش آسمان کرد، در حالى که به صورت دود بود، پس به آن و به زمین گفت: خواه یا ناخواه بیایید. آن دو گفتند: فرمانبردار آمدیم.* پس آن‏ها را در دو روز به صورت هفت آسمان به انجام رسانید و [محکم و استوار ساخت‏]، و در هر آسمانى کار آن را وحى کرد.

مسئله تجلى نظام در سایه امر الهى نه تنها در زندگى انسان و آسمان و زمین معلوم است، بلکه در اصناف موجودات هستى اعم از غیب و شهود، این برنامه هم چون آفتاب روشن است.


حقیقت امر الهى

اصولًا مى‏توان گفت که نظام دقیق وجود هر موجودى از اتم و هسته ‏هاى آن گرفته تا عرش خدا، در حقیقت همان امر خداست!

کدام آمر بالاتر و برتر از خداست، مگر نه این است که وجود مقدس او مالک ملک هستى و پروردگار عالمیان است؟

مگر نه این است که، مهندس و بانى و به وجود آورنده کل هستى حضرت اوست و مصلحت تمام موجودات در اختیار جناب اوست و کسى جز حضرتش صاحب هستى نیست؟

مگر نه این است که تمام هستى مملوک او و در ید قدرت و در آغوش رحمت و عنایت اوست؟

آیا جز حضرت او کسى سزاوار امر کردن به موجودات است و آیا موجودات جهان هستى حق دارند از امر کسى جز او پیروى کنند؟!

انبیاى گرامى و ائمه طاهرین و اولیاى کامل الهى، در خط سیر نبوت و امامت و ولایت جز تبلیغ امر و نهى حضرت او برنامه‏اى نداشتند؛ آن بزرگواران، مأمور رساندن امر حق به خلق بوده و تکلیف داشتند زمینه برپا شدن امر او را در تمام شؤون زندگى بشر اعم از عبادت، سیاست، اقتصاد، اخلاق، اجتماع و خانواده فراهم آورند.

در زمینه اوامر حضرت حق نسبت به انسان، آن هم در میان احکام شرعیه هیچ امرى شدت و اهمیت و عظمتش هم چون امر به نماز نیست.

نماز، امر خداست؛ نماز، خواسته پروردگار عالم، عادل و حکیم است؛ نماز، بر اساس مصلحت‏خواهى او نسبت به انسان امر شده است.

پیروى از این امر ضامن سعادت و باعث خیر دنیا و آخرت و عامل رشد و کمال آدم است و بر هر مرد و زن و عالى و دانى اطاعت از این امر واجب و لازم و سرپیچى از آن مایه خوارى و ذلت در دنیا و آتش و عذاب در عالم آخرت است.

نماز، برنامه‏اى است الهى که براى انسان سود مادى و معنوى دارد و براى حل بسیارى از مشکلات زندگى به منزله بهترین کلید است؛ پیروى از این امر پر اهمیت، پاک کننده صفحه حیات از انواع رذایل و پلیدى‏ها و آلودگى‏هاست.

امر الهى به نماز

نمونه‏اى از آیات قرآن که در آن امر به نماز شده، لازم است از نظر شما بگذرد:

 [وَ أَقِیمُوا الصَّلاهَ وَ آتُوا الزَّکاهَ وَ ارْکَعُوا مَعَ الرَّاکِعِینَ‏]

و نماز را بر پا دارید، و زکات بپردازید، و همراه رکوع‏کنندگان رکوع کنید [که نماز خواندن با جماعت محبوب خداست‏].

[وَ إِذْ أَخَذْنا مِیثاقَ بَنِی إِسْرائِیلَ لا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً وَ ذِی الْقُرْبى‏ وَ الْیَتامى‏ وَ الْمَساکِینِ وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً وَ أَقِیمُوا الصَّلاهَ وَ آتُوا الزَّکاهَ ثُمَّ تَوَلَّیْتُمْ إِلَّا قَلِیلًا مِنْکُمْ وَ أَنْتُمْ مُعْرِضُونَ‏]

و [یاد کنید] زمانى که از بنى‏اسرائیل پیمان گرفتیم که جز خدا را نپرستید، و به پدر و مادر و خویشان ویتیمان ومستمندان نیکى کنید، و با مردم با خوش زبانى سخن گویید، و نماز را بر پا دارید، و زکات بپردازید، سپس همه شما جز اندکى [از پیمان خدا] روى گردانیدید و شما [به طور عادت‏] روى گردان هستید.

[حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاهِ الْوُسْطى‏ وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِینَ‏]

بر تمام نمازها و به خصوص نماز میانه [که بر اساس پاره‏اى از روایات، نماز ظهر است‏] محافظت و مراقبت کنید، و [در حال طاعت و عبادت‏] فروتنانه براى خدا بپا خیزید.

[فَأَقِیمُوا الصَّلاهَ إِنَّ الصَّلاهَ کانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ کِتاباً مَوْقُوتاً]

نماز را [به صورت معمولش‏] اقامه کنید. مسلماً نماز همواره در اوقاتى‏ مشخص و معین وظیفه‏اى مقرّر و لازم بر مؤمنان است.

[وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلاهِ وَ اصْطَبِرْ عَلَیْها لا نَسْئَلُکَ رِزْقاً نَحْنُ نَرْزُقُکَ وَ الْعاقِبَهُ لِلتَّقْوى‏]

و خانواده‏ات را به نماز فرمان بده و خود نیز بر آن شکیبایى ورز؛ از تو رزقى نمى‏طلبیم، ما به تو روزى مى‏دهیم و عاقبت نیک براى پرهیزکارى است.

[فَأَقِیمُوا الصَّلاهَ وَ آتُوا الزَّکاهَ وَ اعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلاکُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلى‏ وَ نِعْمَ النَّصِیرُ]

پس نماز را برپا دارید و زکات را بپردازید و به خدا تمسّک جویید. او سرپرست و یاور شماست؛ چه خوب سرپرست و یاورى و چه نیکو یارى‏دهنده‏اى است.

در سوره‏هاى نور آیه 56 و عنکبوت آیه 45 و روم آیه 31 و احزاب آیه 33 و جمعه آیه 9 نسبت به نماز امر مؤکّد شده و به طور جدى و قاطع از همه مرد و زن خواسته شده که نماز را بپا دارند و مواظب باشند از این حکم حکیمانه حضرت حق غفلت نورزند.


نماز مقبول‏

اکنون که عظمت نماز در پرتو امر حضرت ذوالجلال روشن شد و موقف و موضع این برنامه حیاتى در میان احکام و اوامر خداوند معلوم گردید، جاى این سؤال است که در میان اجراکنندگان این امر و عمل کنندگان به این مسئله، عمل‏

کدام طایفه از میان همه عمل کنندگان مورد پذیرش خداست و نماز کدام دسته از نمازگزاران به مرحله قبولى حضرت حق مى‏رسد؟

در این زمینه باید گفت:

بر اساس آیات کتاب خدا و روایات و اخبار، نمازى که مقرون به سه شرط است بدون شک مورد قبول خداست:

1- ایمان.

2- تقوا.

3- جمع بودن شرایط ظاهرى و باطنى نماز در حد وسع مکلف، از قبیل طهارت صحیح، نیت خالص، وقت، مکان مباح، صحت قرائت، ترتیب، موالات، طمأنینه، قبله و سایر شرایط.

نماز کسى که اعتقاد صحیحى به حق و قیامت و نبوت و کتاب و ملائکه ندارد قابل قبول نیست.

نماز کسى که از گناه و پلیدى و ظلم و ستم و پایمال کردن حقوق ابا ندارد قبول نیست:

[إِنَّما یَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِینَ‏]

خدا فقط از پرهیزکاران مى‏پذیرد.

عزیزان! توجه داشته باشید که به هنگام نماز، به پیشگاه چه آقایى قرار مى‏گیرید و در برابر کدام مولا مى‏ایستید و آقا و مولاى شما چه مى‏خواهد! آیا نمازى که شما مى‏خواهید، یا دلخواه شماست باید تقدیم محضر او کنید، یا نمازى که او مى‏خواهد و به آن امر کرده باید بجا آورید؟!

آن نمازى که او به آن امر فرموده، به جا آوردنش باید انسان را از همه فحشا و منکرات باز دارد و آدمى را تا پیشگاه قرب حضرتش رهنمون گردد و براى دین و ایمان انسان به منزله عمود خیمه باشد و باطن آدمى را به معراج برده و به نقطه وصل برساند.

در روایتى از رسول اسلام آمده:

خداوند به نمازى که قلب نمازگزار با بدنش هماهنگ نباشد، نمى‏نگرد

و در جاى دیگر فرموده:

خشوع زینت نماز است‏

نمازگزاران واقعى‏

عارف معارف الهى مرحوم ملکى تبریزى در کتابش به چند روایت که نمایان‏گر حال نمازگزاران واقعى است به این مضمون اشاره فرموده:

ابراهیم علیه السلام به وقت نماز، سینه‏اش هم‏چون دیگ جوشان در اضطراب بود.

پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله به وقت نماز حال عجیبى داشت که کسى را به‏آن حال ندیده بودند.

یکى از همسران حضرت مى‏گوید:

پیامبر با ما سخن مى‏گفت و ما با آن جناب حرف مى‏زدیم، ولى به محض رسیدن وقت نماز، گویى اصلًا ما را نمى‏شناسد و ما هم او را نمى‏شناسیم.

امیرالمؤمنین علیه السلام وقتى وضو مى‏گرفت، رنگ چهره‏اش از خوف خدا تغییر مى‏کرد و به وقت نماز بدنش مى‏لرزید و رنگ مى‏باخت. به او مى‏گفتند: شما را چه مى‏شود؟ مى‏فرمود:

وقت اداى امانتى رسیده که خداوند آن را بر آسمان‏ها و زمین و جبال ارائه کرد و آن‏ها از قبول آن امتناع کردند!!


حضرت زهرا علیها السلام به وقت نماز، از هیبت و عظمت حضرت ذوالجلال، نفس نفس مى‏زد.

امام مجتبى علیه السلام هرگاه از وضو فارغ مى‏شد، رنگ به صورتش نبود. مى‏پرسیدند:

این چه حال است؟ مى‏فرمود:

هر کس بر صاحب عرش وارد شود و به خدمت او رسد، سزاوار است این چنین شود.

درباره حضرت سجاد علیه السلام آمده:

هرگاه وضو مى‏گرفت، رنگ از چهره مبارکش مى‏پرید. به آن جناب مى‏گفتند:

چرا در وقت وضو این چنین مى‏شوى؟ مى‏فرمود: مى‏دانید در مقابل چه کسى مى‏خواهم قرار بگیرم؟

روزى در حال نماز ردا از دوش مبارکش افتاد و آن جناب اعتنا نکرده تا از نماز بیرون شد. عرضه داشتند: چرا جلوى افتادن ردا را نگرفتى؟ فرمود: مى‏دانید در مقابل چه کسى ایستاده بودم؟! بدان که نماز عبد جز به همان مقدار که داراى توجه بوده قابل قبول نیست. راوى مى‏گوید: به حضرت عرض کردم: فدایت شوم پس همه ما در هلاکت هستیم؟ فرمود: نه، خداوند از باب رحمت و لطفش این نمازهاى ناقص را با نوافل و نمازهاى مستحبى کامل مى‏سازد.

از حضرت صادق علیه السلام نقل شده:

هرگاه على بن الحسین علیه السلام به نماز مى‏ایستاد، رنگ از چهره‏اش مى‏رفت و هرگاه سر به سجده مى‏گذاشت تا عرق از سر و رویش جارى نمى‏شد، سر از سجده برنمى‏داشت.

و نیز در روایت آمده که امام فرمود:

پدرم على بن الحسین علیهما السلام هرگاه براى نماز برمى‏خاست، چنان بود که گویا شاخه درختى است که جز آنچه که باد حرکت مى‏دهد، حرکتى از خود ندارد.

از ما دعوت نمى‏کنند که وضو و نماز ما به تمام معنى مانند نماز آن بزرگواران باشد، بلکه از ما مى‏خواهند که در وسع خود پس از ایمان و تقوا، حداقل به شرایط صحت نماز و مقدمات و مقارنات آن پاى‏بند بوده و نمازى در خور لیاقت مولاى خود به جاى آریم، تا پس از اتمام آن به مهر قبولى آن جناب برسد.

درباره طائفه‏اى که نمازشان مورد قبول خداوند مهربان است، حدیثى قدسى در کتاب «المحاسن» نقل شده است که لازم است به متن عالى آن اشاره شود:

انَّما اقْبَلُ الصَّلاهَ لِمَنْ تَواضَعَ لِعَظَمتَى وَیَکُفُّ نَفْسَهُ عَنِ الشَّهَواتِ مِنْ اجْلى وَیَقْطَعُ نَهارَهُ بِذِکْرى وَالْزَمَ قَلْبَهُ خَوْفى وَکَفَّ نَفْسَهُ عَنِ الشَّهَواتِ مِنْ اجْلى وَلا یَتَعاظَمُ عَلى‏ خَلقى وَیُطْعِمُ الْجائِعَ وَیَکْسُو الْعارى وَیَرْحَمُ الْمُصابَ وَیُؤوى الْغَریبَ فَذلِکَ یُشْرِقُ نَورُهُ مِثْلَ الشَّمْسِ اجْعَلُ لَهُ فى الظُّلُماتِ نُوراً وَفى الْجَهالَهِ عِلْماً اکْلَأُهُ بِعِزَّتى وَاسْتَحفِظُهُ مَلائِکَتى یَدْعُونى فَالَبیّهِ یَسْالُنى فَاعْطِیَهُ فَمَثَلُ ذلِکَ عِنْدى مَثَلُ الْفِرْدَوْسِ لایَسْمُو لَمَرُها وَلا یَتَغَیَّرُ وَرَقُها «11»:

نماز را از کسى قبول مى‏کنم که براى بزرگى من تواضع کند و به خاطر من از شهوات شیطانى خویشتن‏دار باشد و روزش را به یاد من تمام کند و دلش ملازم خوف از من باشد و نفسش را از شهوات، براى خاطر من حفظ نماید و بر خلق من بزرگى نکرده و گرسنه را سیر کند و برهنه را بپوشاند و به مصیبت زده‏ ترحم آرد و غریب را پناه دهد؛ نور چنین آدمى همانند نور خورشید مى‏درخشد، من براى او در تاریکى‏ها نور قرار مى‏دهم و جهلش را مبدل به علم کرده و به عزتم پناهش مى‏دهم و به وسیله ملائکه از حوادث نگاهش مى‏دارم؛ دعا مى‏کند دعایش را اجابت مى‏نمایم، از من طلب حاجت مى‏کند، حاجتش را مى‏دهم، او نزد من مانند فردوس است که میوه‏اش از دسترس خارج نمى‏شود و برگش تغییر پیدا نمى‏کند.

منبع : پوتال آسمونی

قيمت : 0 تومان
موضوع : تاریخی , مذهبی
کد محصول: 636 | تعداد نمایش: 84 | تاریخ ثبت: چهارشنبه, 25 مرداد, 1396



رمز گشایی ولادت امام علی علیه السلام در خانه خدا The secret birth of Imam Ali in the house of God

متجاوزین مغول با ایران چه کردند؟ Mongol invaders did with Iran

اهمیت و اهداف بعثت رسول اکرم (ص) + شعر بعثت و 40 حدیث پیامبر

آشنایی با چگونگی زندگی ایرانیان باستان Learn how to life the ancient Persians

آشنایی با جرایم زنان در دروه قاجار Meet the women in the Qajar era crimes

آشنایی با زندگی امام زمان (ع) از ولادت تا غیبت کبری Imam dating life from birth to absence


قدرت اين سايت در استفاده از فروشگاه ساز ميکس ايران است.